ازصداى گذرآب چنان ميفهمم,

تندترازآب روان,عمرمان ميگذرد,

زندگي رانفسى ارزش غم خوردن نیست،

آن قدرسیربخندیدکه ندانی غم چیست،

لحظه هایتان بی غم